สัปดาห์ที่ 9

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 

*วันนี้ไม่ได้มาเรียนค่ะเนื่อจากไปทำธุระกับแม่

เนื้อหาที่อาจารย์ได้สอนในวันนี้

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

ทักษะภาษา

การวัดความสามารถทางภาษา

-เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม

-ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม

-ถามหาสิ่งต่างๆไหม

-บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม

-ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม

การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด

-การพูดตกหล่น

-การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกเสียง

-ติดอ่าง

การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่

-ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด

-ห้ามบอกเด็กว่า  “พูดช้าๆ”   “ตามสบาย”   “คิดก่อนพูด”

-อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด

-อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก

-ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น

-เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน

ทักษะพื้นฐานทางภาษา

-ทักษะการรับรู้ภาษา

-การแสดงออกทางภาษา

-การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด

พฤติกรรมตอบสนองการแสดงออกทางภาษา

พฤติกรรมเริ่มการแสดงออกของเด็ก

พฤติกรรมเริ่มการแสดงออกของเด็ก(ต่อ)

ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย

-การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา

-ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด

-ให้เวลาเด็กได้พูด

-คอยให้เด็กตอบ (ชี้แนะหากจำเป็น)

-เป็นผู้ฟังที่ดีและโตต้อบอย่างฉับไว (ครูไม่พูดมากเกินไป)

-เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว

-ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน

-กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง (ครูไม่คาดการณ์ล่วงหน้า)

-เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด

-ใช้คำถามปลายเปิด

-เด็กพิเศษรับรู้มากเท่าไหร่ ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น

-ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การสอนตามเหตุการณ์  (Incidental Teaching)

ผลงานของเพื่อนๆในวันนี้ค่ะ

สัปดาห์ที่ 8

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 

สิ่งที่ได้รับในวันนี้

วันนี้เริ่มต้นชัวโมงด้วยการที่อาจารย์ให้พวกเราตอบคำถามด้วยการที่อาจารย์เล่าแล้วให้คำถามกับพวกเราและให้พวกเราตอบคำตอบที่เราคิดเป็นสิ่งแรก

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

ทักษะทางสังคม

- เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม ไม่ได้มีสาเหตุมาจากพ่อแม่

- การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข

(สภาพแวดล้อมไม่ได้ส่งผลกับเด็กขึ้นอยู่กับตัวบุคคล)

กิจกรรมการเล่น

- การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม

- เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ

- ในช่วงแรกๆ เด็กจะไม่มองเด็กเป็นเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน แต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง (เด็กพิเศษจะเล่นโดนการจากเพื่อน /การเลียนแบบ)

ยุทธศาสตร์การสอน

- เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น  ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร

- ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ

- จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง

- ครูจดบันทึก

- ทำแผน IEP

(ครูต้องสังเกตเด็กอย่างมีระบบและจดบันทึกไว้เสมอ)

การกระตุ้นการเลียนแบบและการเอาอย่าง

- วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆอย่าง

- คำนึงถึงเด็กทุกๆคน

- ให้เด็กเล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน (เด็กปกติ 3 คน เด็กพิเศษ 1 คน)

เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน “ครู” ให้เด็กพิเศษ

ครูปฏิบัติอย่างไรขณะเด็กเล่น

- อยู่ใกล้ๆ และเฝ้ามองอย่างสนใจ

- ยิ้มและพยักหน้าให้ ถ้าเด็กหันมาหาครู

- ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป

- เอาวัสดุอุปกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาการเล่น

- ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม

ในการจัดกิจกรรมให้กับเด็กครูควรค่อยๆหย่อนของ (สื่อ)ให้เด็กเล่นทีละชิ้น

เพื่อให้เด็กได้รู้สึกสนุกสนานและมีความน่าสนในในการเล่น

เป็นการยืดหยุ่นเวลาในการเล่นให้กับเด็กเพื่อให้เด็กได้เล่นกับเพื่อนได้นานขึ้น

(ทักษะทางสังคมของเด็ก/ช่วยมึงสมาธิให้กับเด็กอีกด้วย

การให้แรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น

- ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน

- ทำโดย “การพูดนำของครู”

ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์

-ไม่ง่ายสำหรับเด็กพิเศษ

-การให้โอกาสเด็ก

-เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง

-ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง

อาจารย์ให้ร้องเพลงพร้อมอาจารย์ 5 เพลงวันนี้

กิจกรรมในวันนี้

- อาจารย์แจกกระดาษกับสีเทียนให้จับคู่กันสองคน

-โดยมีคนหนึ่งจุดอีกคนหนึ่งลากเส้น

-ฟังเพลงและลากเส้นตามที่ได้ยินจากเพลงเพื่อนอีกคนหนึ่งจุดตามวงกลมที่เพื่อนลากเส้น

ภาพกิจกรรม

                           

ผลงานของคู่หนู

ผลงานของเพื่อน

ประเมินตนเอง

วันนี้ได้ตั้งใจเรียน ตั้งใจฟังในสิ่งงที่อาจารย์สอน แต่ก้มีแอบคุยบ้าง 

ประเมินเพื่อน

เพื่อนๆทุกคนวันนี้ตั้งใจเรียนตอบคำถามอาจารย์ได้ดีมาก

ประเมินอาจารย์

วันนี้อาจารย์น่ารักมากค่ะ มีการสอนที่ดีมีการให้พวกเราทำกิจกรรมวาดเส้นแล้วจุดไปตามเสียงเพลง  ชอบมากค่ะ

สัปดาห์ที่ 7

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 



วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากเป็นสัปดาห์สอบกลางภาคค่ะ

สัปดาห์ที่ 6

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 

สิ่งที่ได้รับในวันนี้


           วันนี้อาจารย์สอน เรื่อง "การสอนเด็กพิเศษและเด็กษปกติ" โดยมีหัวข้อที่ได้ดังนี้

ทักษะของครูและทัศนคติ


การเข้าใจภาวะปกติ
-เด็กมักคล้ายคลึงกันมากกว่าแตกต่าง
-ครูต้องเรียนรู้ มีปฎิสัมพันธ์กับเด็กปกติและเด็กพิเศษ
-รู้จักเด็กแต่ละคน    (เมื่อเราไปเป็นครูเราจำเป็นต้องจำชื่อเด็กได้ทุกคน ชื่อจริง/ชื่อเล่น และนามสกุลของเด็กได้)
มองเด็กให้เปนเด็ก

การคัดแยกเด็กที่มีพัฒนาการช้า
-การเข้าใจพัฒนาการของเด็ก จะช่วยให้ครูสามารถมองเห็นความแตกต่างของเด็กแต่ละคนได้ง่าย
   (นำไปเขียนแผน IPE )

ทัศนคติของครู

ความยืดหยุ่น
-การแก้แผนให้เหมาะสมกับสถานการณ์ 
-ยอมรับขอบเขตความสามารถของเด็ก
-ครูต้องตอบสนองต่อเป้าหมายที่สำคัญที่สุดสำหรับเด็กแต่ละคน

การใช้สหวิทยาการ

- ใจกว้างต่อคำแนะนำของบุคคลในอาชีพอื่นๆ

- สร้างความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดกับกิจกรรมในห้องเรียน

การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเรียนรู้

เด็กทุกคนสอนได้

- เด็กเรียนไม่ได้เพราะไร้ความสามารถ

- เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดโอกาส

เทคนิคการให้เสริมแรง

แรงเสริมทางสังคมจากผู้ใหญ่

- ความสนใจจากผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนั้นสำคัญมาก

- มีแนวโน้มจะเพิ่มพฤติกรรมที่ดีของเด็ก และมักเป็นผลในทันที

- หากผู้ใหญ่ไม่สนใจพฤติกรรมที่ดีนั้นๆก็จะลดลงและหายไป

หลักการให้แรงเสริมในเด็กปฐมวัย

- ครูต้องให้แรงเสริมทันทีที่เด็กมีพฤติกรรมอันพึงประสงค์

- ครูต้องละเว้นความสนใจทันทีและทุกครั้งที่เด็กแสดงพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์

- ครูควรให้ความสนใจเด็กนานเท่าที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึ้งประสงค์

การแนะนำหรือบอกบท ( Prompting )

- ย่อยงาน

- ลำดับความยากง่ายของงาน

- การลำดับงานเป็นการเสริมแรงเพื่่อให้เด็กค่อยๆก้าวไปสู่ความสำเร็จ

- การบอกบทจะค่อยๆน้อยลงตามลำดับ

ขั้นตอนการให้แรงเสริม

- สังเกตและกำหนดจุดมุ่งหมาย

- วิเคราะห์งาน กำหนดจุดประสงค์ย่อยๆในงานแต่ล่ะขั้น

- สอนจากง่ายไปยาก

- ให้แรงเสริมทันทีเมื่อเด็กพยายามอย่างเหมาะสม

- ลดการบอกบท เมื่อเด็กเรียนรู้ที่จะก้าวไปในขั้นต่อไป

- ให้แรงเสริมเฉพาะพฤติกรรมที่ใกล้เคียงกับเป้าหมายมากที่สุด

- ทีล่ะขั้นไม่เร่งรัด "ยิ่งขั้นเล็กเท่าไร ยิ่งดีเท่านั้น"

- ไม่ดุ หรือ ตี

การกำหนดเวลา

- จำนวนและความถี่ของแรงเสริมที่ให้กับพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กต้องมีความเหมาะสม

ความต่อเนื่อง

- พฤติกรรมทุกๆอย่างในชีวิตประจำวันต่อเนื่องกันระหว่างพฤติกรรมย่อยๆ หลายๆอย่างรวมกัน เช่น การเข้าห้องน้ำ การนอนพักผ่อน 

- สอนแบบก้าวไปข้างหน้า หรือย้อนมาจากข้างหลัง

เด็กตักซุป

- การจับช้อน

- การตัก

- การระวังไม่ให้น้ำในช้อนหกก่อนที่จะเข้าปาก

- การเอาช้อนและซุปเข้าปากแทนที่จะทำให้หกรดคาง

-  การเอาซุปออกจากช้อนเข้าสู่ปาก

การลดหรือหยุดแรงเสริม

- ครูจะงดเสริมแรงกับเด็กที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม

- ทำอย่างอื่นและไม่สนใจเด็ก

- เอาอุปกรณ์หรือของเล่นออกจากเด็ก

- เอาเด็กออกจากการเล่น

(ความคงเส้นคงวา = ปลายเทอมครูควรสอนให้ได้อย่างตอนต้นเทอม)

หลังจากสอนเนื้อหาเส็จอาจารย์เบียร์ก็ได้ให้ร้องเพลง 5 เพลง และให้นำกลับไปซ้อมร้องที่บ้านด้วย

ภาพการเรียนการสอนในวันนี้

ประเมินตนเอง

 วันนี้มาเรียนต่อต่อเวลา ตั้งใจฟังในสิ่งที่อาจารย์สอน มีแอบคุยแอบเล่นกับเพื่อนบ้าง

ประเมินเพื่อน

เพื่อนๆทุกคนตั้งใจเรียน ตั้งใจฟังในสิ่งที่อาจารย์ ทุกคนพยายามร้องเพลงให้ตรงคลีที่สุด

ประเมินอาจารย์

วันนี้อาจารย์รีบสอนในเนื้อหาให้พวกเราเต็มที่และปล่อยไวเพื่อให้พวกเราไปทานข้าวก่อนเข้าประชุม อาจารย์น่ารักมากเลยค่ะ

สัปดาห์ที่ 5

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 10 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 

สิ่งที่ได้รับในวันนี้

- ก่อนเข้าสู่การเรียนการสอนในวันนี้มีการทำเซอร์ไพร์วันเกิดอาจารย์เบียร์ด้วยค่ะ

 -หลังจากนั้นอาจารย์ได้แจกถุงมือพวกเราคนละข้างแล้วให้พวกเราใส่ถุงมือข้างที่เราไม่สนัด

 จ่กนั้นให้วาดมือของเราที่ใส่ถุงมือไว้ว่าข้างในถุงมือนั้นมือของเรามีลักษณะเป็นอย่างไรให้วาดภาพให้เหมือนมือที่สุด

ผลงานมือของฉัน

                         

จากกิจกรรมที่อาจารย์ได้อธิบายว่ามือของเรานั้นเราอยู่กับมันมากว่า 20 ปี เราสามารถจดจำมือของเราได้มากน้อยเพียงใด เราเห็นมือเราทุกวันไม่ว่าเราจะทำอะไร มือก้อยู่กับเราเสมอ ก็เปรียบเสมอเด็กปฐมวัยที่อยู่กับเราทุกเวลาที่มาโรงเรียนฉะนั้นแล้วเราจำเปป็นต้องจดจำเด็กทุกคนและการจดจำพฤติกรรมเหล่านั้นของเด็กได้ดีก็อยู่ที่การสังเกตและการจดบันทึกพฤติกรรมของเด็กทุกคนอย่างสม่ำเสมอ

-อาจารย์ได้สอนให้พวกเราร้องเพลงเด็กปฐมวัย  5 เพลง

              โดยมี อาจารย์ ศรีนวล รัตนสุวรรณ ผู้แต่ง , เรียบเรียงโดย อาจารย์ ตฤณ แจ่มถิน

ประเมินตนเอง

วันนี้เห็นอาจารย์อมยิ้มอย่างมีความสุขหนูก็มีความสุขไปด้วย ตั้งใจเรียนในสิ่งที่อาจารย์สอนมากๆค่ะ

ประเมินเพื่อน

- เพื่อน ตั้งใจเรียน แ มีการออกไปร้องเพลง ไปเต้น สร้างสีสันให้ห้องเรียนและทำให้อาจารย์มีความสุข

ประเมินอาจารย์

- อาจารย์อารมร์ดี น่ารักมากค่ะวันนี้ และมีการนำการสอนที่ให้เราใส่ถุงมือและเปรียบเทียบมือของเรากับเด็กปฐมวัยทะให้เราเข้าใจในเนื้อหามากยิ่งขึ้นค่ะ



สัปดาห์ที่ 4

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 3กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 


วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากอาจารย์ไปเป็นวิทยากร
-อาจารย์เบียร์ได้สั่งให้นักศึกษาทุกคนทำบล็อกให้เส็จเป็นปัจจุบันเพราะจะตรวจ เสาร์-อาทิตย์นี้

สัปดาห์ที่ 3

บันทึกอนุทิน

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ แจ่มถิน

วันอังคารที่ 27 มาราคม พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 
เลขที่ 18  รหัส 5511200874 กลุ่ม 103 

สิ่งที่ได้รับในวันนี้

วันนี้อารจารย์เบียร์ได้สอนเนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาแบบเรียนรวมอยุ่ 2 เรื่อง ก็คือ 

1.การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวม

2.บทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียน

รูปแบบการจัดการศึกษา

แบ่งออกเป็น 4 ประเภท

- การศึกษาปกติทั่วไป (Regular Education)

- การศึกษาพิเศษ (Special Education)

- การศึกษาแบบเรียนร่วม (Integrated Education หรือ Mainstreaming)

- การศึกษาแบบเรียนรวม (Inclusive Education)

การศึกษาแบบเรียนร่วม

  การเรียนร่วม หรือการจัดการศึกษาโดยรวม (Inclusive Education) เป็นแนวคิดในการจัดการศึกษาที่โรงเรียนจะต้องจัดการศึกษาให้กับเด็กทุกคน โดยไม่มีการแบ่งแยกว่าเด็กคนใดเป็นเด็กปกติ หรือเป็นเด็กที่มีความต้องการพิเศษเด็กทุกคนที่ผู้ปกครองพามาเข้าเรียน ทางโรงเรียนจะต้องรับเด็กและจะต้องจัดการศึกษาให้เขาอย่างเหมาะสม เพื่อส่งเสริมให้เด็กเหล่านี้ได้มีโอกาสเรียนรู้ตามรูปแบบที่เหมาะสม โดยคำนึงถึงความสามารถของบุคคลนั้น ให้สามารถดำรงชีวิตในสังคมอย่างปกติสุข การจัดการเรียนร่วมระหว่างเด็กที่มีความต้องการพิเศษกับเด็กปกติ 

                                                การศึกษาแบบเรียนรวมมี 2 วิธี ดังนี้ค่ะ

1.การศึกษาร่วมบางเวลา

2.การศึกษาร่วมแบบเต็มเวลา

การศึกษาแบบเรียนรวม   ( Inclusive  Education )
หมายถึง  การศึกษาสำหรับเด็กทุกคน  จัดให้บริการพิเศษตามความต้องการของเด็กแต่ละคน  รับเด็กเข้ามาเรียนร่วมตั้งเเต่เริ่มเข้ารับการศึกษา   โดยมีผู้ปกครอง  พ่อแม่  และครูเป็นผู้ดูแล   ต่างฝ่ายต่างเข้าหาซึ่งกันเเละกัน  เด็กปกติจะเข้าใจว่ามนุษย์ต้องมีความเท่าเทียมกัน  ต้องเข้าใจว่าเพื่อนทุกคนมีความเท่าเทียมกัน

ความหมายของการศึกษาแบบเรียนรวม

- เป็นการจัดการศึกษาที่จัดให้เด็กพิเศษเข้ามาเรียนรวมกับเด็กปกติ โดยรับเข้ามาเรียนรวมกัน

- เด็กพิเศษทุกคนสามารถเรียนรู้และพัฒนาได้ถ้าได้รับโอกาสในการเรียนรู้เหมาะสมกับความพิเศษของเขา

- การเรียนรวมเป็นแนวทางการศึกษาอย่างหนึ่งที่โรงเรียนจะต้องจัดการศึกษาให้กับเด็กทุกคนโดยไม่แบ่งแยก

เด็กจะเป็นฝ่ายเลือกโรงเรียนไม่ใช่โรงเรียนเลือกเด็ก

ความสำคัญของการศึกษาเเบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย
- เด็กปฐมวัยเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของการเรียนรู้
- เป็นการจัดการศึกษาสำหรับเด็กพิเศษที่มีขีดจำกัดน้อยที่สุด

การศึกษาเเบบเรียนรวมเป็นการศึกษาสำหรับเด็กทุกคน

และเด็กทุกคนจะต้องได้รับการศึกษาตั้งเเต่ขั้นต้น

และไม่ลืมว่าเด็กเเต่ละคนมีความต้องการที่เเตกต่างกันเฉพาะบุคคล  

คนเป็นครูต้องเข้าใจและเปิดใจด้วย  คนเป็นครูต้องเปิดโอกาสทุกด้าน 

 เพราะจะทำให้เด็กเกิดการพัฒนาเต็มตามศักยภาพ

การประเมินพัฒนาการเด็ก

   การประเมินพัฒนาการและการเรียนรู้เป็นองค์ประกอบที่สำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนาเด็กปฐมวัย เป็นกระบวนการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมและความสามารถของเด็กในด้านต่างๆ ทั้งในเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพอย่างต่อเนื่อง แล้วนำมาเรียบเรียงอย่างเป็นระบบเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจเกี่ยวกับเด็กหรือการจัดประสบการณ์ให้แก่เด็ก
   การประเมินพัฒนาการและการเรียนรู้เป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้นควบคู่ไปกับการจัดประสบการณ์ตามปกติในกิจวัตรประจำวัน ครูที่ประเมินอย่างต่อเนื่องและเป็นระบบจะสามารถใช้หลักสูตรและจัดประสบการณ์ได้อย่างเหมาะสมกับวัย และความแตกต่างระหว่างบุคคลของเด็ก

หลักการประเมินพัฒนาการของเด็ก
   หลักการประเมินพัฒนาการของเด็กตามหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2546 มีดังนี้
1. ประเมินพัฒนาการของเด็กครบทุกด้านและนำผลมาพัฒนาเด็ก
2. ประเมินเป็นรายบุคคลอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องตลอดปี
3. สภาพการประเมินควรมีลักษณะเช่นเดียวกับกิจกรรมประจำวัน
4. ประเมินอย่างเป็นระบบ มีการวางแผนเลือกใช้เครื่องมือ และจดบันทึกไว้เป็นหลักฐาน
5. ประเมินตามสภาพจริงด้วยวิธีการหลากหลายเหมาะกับเด็ก รวมทั้งใช้แหล่งข้อมูลหลายๆ ด้าน ไม่ควรใช้การทดสอบ

เพลงเด็ก 5 เพลง ประจำวันนี้

ภาพดอกชบาที่อ.เบียรืให้วาด

ประเมินตนเอง

วันนี้ได้ตั้งใจเรียน ตั้งใจฟังในสิ่งงที่อาจารย์สอน แต่ก้มีแอบคุยบ้าง แล้วได้ตัวปั๊มรางวัลเด็กดีที่ไปเปลี่ยนสีผมมาดีใจมากค่ะ

ประเมินเพื่อน

เพื่อนๆทุกคนวันนี้ตั้งใจเรียนตอบคำถามอาจารย์ได้ดีมากจนอาจารย์ชม

ประเมินอาจารย์

วันนี้อาจารย์น่ารักมากค่ะ มีการสอนที่ดีมีการให้พวกเราทำกิจกรรมวาดรูปดอกชบา  ชอบมากค่ะ